Basiliek van Sint Paulus-buiten-de-vesten

Afdrukken

Archeologen hebben de sarcofaag,
waarin de beenderen van Paulus
worden verondersteld aanwezig te zijn,
opgegraven.

geschreven door Beer Berndsen

Basiliek van Sint Paulus-buiten-de-Muren
Archeologen hebben de sarcofaag, waarin de beenderen van Paulus worden verondersteld aanwezig te zijn, opgegraven. Zo is in juni 2005 bekend gemaakt door functionarissen van het Vaticaan. Tot deze actie is besloten omdat gelovigen tijdens het Heilig Jaar van 2000 hebben geklaagd dat het graf van Paulus niet kon worden bezocht. Aan de zijkant van het altaar kan men nu door een raampje een blik werpen op de sarcofaag.

Korte bouwgeschiedenis
Volgens de traditie is de apostel Paulus in 67 na Chr. in Rome onthoofd en begraven op een bestaande begraafplaats aan de Via Ostiensis. Boven zijn graf werd toen een grafmonument opgericht.

In 314 geeft keizer Constantijn opdracht om dit gedenkteken te vervangen door een kleine basiliek, waarbij de kerk dwars over dat kerkhof heen werd gebouwd; zo hebben latere opgravingen aangetoond. Deze situatie laat zich vergelijken met die van de oude Sint Pieter.
De oude Pauluskerk lag ingeklemd tussen de Via Ostiensis en een zij-weg naar de Tiber.

In 383 besluit de West-Romeinse keizer Valentinianus de toenmalige kerk te vergroten, waarbij de oriëntatie van het gebouw wordt gewijzigd: de voorgevel ziet nu uit op de Tiber. Dit was nodig omdat anders het nieuwe bouwwerk de Via Ostiensis zou afsluiten. Het altaar bleef op de dezelfde plaats: boven het graf van de apostel.
In 390 wordt de nieuwe basiliek ingewijd door paus Silvester I.
Ten behoeve van de bouw is gebruik gemaakt van spolia, afkomsig van de Basilica Aemilia (van het Forum Romanum).

In de loop van de eeuwen werd de basiliek verschillende malen getroffen door plunderingen en vernielingen: zoals in 739 door de Longobarden, in 846 door de Saracenen, in 1348 door een aardbeving, in 1527 door de troepen van Karel V (tijdens de Sacco di Roma).
Ter bescherming van de kerk en de aangrenzende gebouwen en de bewoners werd eind 800 - net zoals bij de Sint Pieter - ter verdediging een muur
opgetrokken, waardoor het enclave-karakter van de Paulus-buiten-de-Muren werd benadrukt.

spbdm01

Etsen van G.B. Piranesi (1720-1778)

spbdm02

Sint Paulus-buiten-de-Muren: vóór de brand

In de nacht van 15 op 16 juli 1823 is brand ontstaan door onachtzaamheid van een dakbewerker; hierdoor ging bijna de gehele kerk verloren.
Slechts een deel van het transept, de triomfboog, gevel en klooster met de kruisgang bleven bespaard.

Op de tekening is goed te zien welke delen nog overeind stonden.

spbdmnb03

Maar telkenmale is de kerk hersteld, teruggebracht naar de oorspronkelijke toestand én verfraaid met nieuwe kunstwerken.
Na de brand van 1823 heeft zelfs onze (protestantse!) koning Willem I een donatie gedaan voor de herbouw.

Tot de brand - zo wordt beschreven - was het graf van de apostel zichtbaar voor en benaderbaar door de gelovigen. Na de brand is de kennins omtrent de juiste locatie van het graf verloren geraakt.

Vooralsnog heeft het Vaticaan geen toestemming gegeven om de sarcofaag voor verder onderzoek te openen.

 

Beer Berndsen
Meer informatie? Ga naar s
arcofaag van apostel Paulus opgegraven

 

Thursday the 24th. Joomla 2.5 templates. Custom text here